Anılarım Serisi-1

Merabalar...Buraya günlük bazı anılarımı yazacağım.Umarım beğenirsiniz.Beğenmezseniz kapı şurda==>(nah)

Dünkü bi anımla başlayayım...Okuldan çıktım.Minibüse bindim.Arkamdanda şişmanca küçük bi çocukla annesi bindi..Koltuklar dolu olduğu için ayakta gitmek zorunda kaldım.Minibüs şöförü manyak kullanıyo minübüsü...Bi oyana bi bu yana dans ediyoruz sanki..Arkamdan binen bacaksızda hiçbiyere tutunmamış,işin eğlencesinde,oyununda...Otobüs firen yaptıkça bi oyana bi bu yana savruluyo...Tabii banada çarpıyo..Bende biraz sarsılıyorum ondan dolayı..Rezil oluyoruz minibüste..İçimden küfürleri savuruyorum...Annesi çocuğa tutunmasını söylüyor çocuk tutunmuyor.Nihayetinde iniyorlar.Çocuk hemen atlıyo otobüsten..Anneside tam inecekken otobüs ilerlemeye başlıyor.Şöföre bağırıyolar "inecek vaar"diye..Söför yaşlı,biraz geç duyuyor.Çocuk koşarak geliyor annesinin karşısına geçiyor.Ben sanıyorumki korkmuştur.Çocuk beni yanıltıyor.Annesine "Kah kah kah kah"şeklinden alaycı bisekilde gülüyor.Çocuğun öyle bi gülüsü varkiduymalısınız.Benim bile sinirim geçti gülmeye başladım......
İnmeme 5 dakika var...Birisi biniyor otobüse..Yaşlı bi adam...Birini görüyor soruyor"Sen abaza ...lerdenmisin?"diye.(Hani büyüklerimiz derlerya'sen fatişoğullarındanmısın gibisinden')Ben gülüyorum içimden.Belli etmemeye çalışarak.Ani bi sok oluyo bu benim için...Yani adamın soyadımı bu abaza..Lakapmı...Çok ilginç..
Otobüs maceramdan anlatacaklarım bu kadar.Herkese kucak dolusu sevgilerimle filan :D